Loading...

Το Ξέρατε ότι...

 

 

Το Ξέρατε ότι...

 

 

Λάδι
Το ελαιόλαδο θεωρείται άριστο αφροδισιακό, κυρίως όταν προέρχεται από άγριες ποικιλίες ελιάς.

Στην Ελλάδα, ο χαρακτηρισμός της δωροδοκίας ως «λάδωμα», οφείλεται στο γεγονός ότι το λάδι στην παραδοσιακή οικονομία κυριάρχησε επί αιώνες ως σταθερή συναλλακτική μονάδα, με την οποία ο αγροτικός πληθυσμός πραγματοποιούσε τις συναλλαγές του.

Στην αρχαία Αθήνα το βραβείο του νικητή στο αγώνισμα του δρόμου ήταν 700 αμφορείς που περιείχαν 2,5 τόνους ελαιόλαδο.

Στην αρματοδρομία το βραβείο ήταν 5 τόνοι ελαιόλαδο εξαιρετικής ποιότητας.


Σαμπάνια
Η Σαμπάνια (Champagne) και το Κονιάκ (Cognac) είναι περιοχές της Γαλλίας. 'Ο,τι παράγεται έξω απ αυτές αποκαλείται αφρώδης οίνος και brandy, αντίστοιχα.

Μεθάμε πιο εύκολα με σαμπάνια απ' ό,τι με κρασί, γιατί το διοξείδιο του άνθρακα της σαμπάνιας μεταφέρει γρηγορότερα το αλκοόλ στο αίμα μας.

Αν μυρίσουμε τη σαμπάνια και δεν έχει καμία μυρωδιά σημαίνει ότι δεν είναι έτοιμη ακόμη. Είναι έτοιμη αν αναδίδει τροπικά αρώματα.

Ο φελλός της σαμπάνιας και των αφρωδών κρασιών είναι σαν του κρασιού, αλλά λίγο πιο παχύς. Το σχήμα του μανιταριού που αποκτά οφείλεται στην πίεση από το διοξείδιο του άνθρακα στο στόμιο της φιάλης.


Κρασί
Τα αλκοολούχα ποτά, όπως ορίζονται στην ελληνική νομοθεσία διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες: Το κρασί, τη μπύρα, και τα οινοπνευματώδη ποτά γενικά.σσ

H παλαίωση του κρασιού περιλαμβάνει δυο στάδια: α) την οξειδωτική παλαίωση, η οποία πραγματοποιείται στα δρύινα βαρέλια, και β) την αναγωγική παλαίωση, η οποία πραγματοποιείται στις φιάλες.

Το κρασί έχει τρεις εχθρούς: Το φως, τη θερμότητα και το οξυγόνο.

Η ιδανική θερμοκρασία για το κόκκινο κρασί είναι 17-18 βαθμοί. Υπάρχουν ορισμένα κόκκινα όμως που δεν έχουν μεγάλο σώμα, που είναι φρέσκα, φτιαγμένα να πίνονται νέα, και αυτά μπορούμε να τα πίνουμε στους 15-16 βαθμούς, κυρίως το καλοκαίρι.

Εάν πίνουμε το κόκκινο κρασί πολύ ζεστό, πάνω από 19-20 βαθμούς, είναι αηδιαστικό στο στόμα διότι βγαίνει το αλκοόλ με την άνοδο της θερμοκρασίας. Αντιθέτως, η ψύξη εμποδίζει στο να εξαερωθούν τα αρώματα και όταν είναι κρύο εντείνεται η στιφάδα των τανινών.

Το κόκκινο κρασί θέλει ένα μεγάλο ποτήρι για να το ζεσταίνουμε με το χέρι. Έτσι θα φτάσει στη δική μας θερμοκρασία.

Τα λευκά κρασιά πίνονται ιδανικά στους 10-12 βαθμούς, τα φουμέ στους 13-14 βαθμούς και τα αφρώδη στους 6-7 βαθμούς, διότι όταν είναι ζεστά οι φυσαλίδες είναι πολύ μεγάλες και ενοχλητικές.

Ο λόγος που ο φελλός παραμένει αναντικατάστατος είναι ότι μέσω των πόρων του το κρασί αναπνέει και εξελίσσεται. Οι καινούργιοι συνθετικοί φελλοί ενδείκνυνται μόνο για κρασιά προς άμεση κατανάλωση, φρέσκα που δεν επιδέχονται παλαίωση.

Το κρασί διατηρείται στους 12,8°C και σε συνθήκες υγρασίας περίπου 60%, σε σκοτεινό περιβάλλον χωρίς κραδασμούς. Επειδή αυτές οι συνθήκες είναι σπανίως εφικτές, μπορούμε να διατηρήσουμε το κρασί σε υπόγειο χώρο με σταθερή θερμοκρασία.

Τα λευκά κρασιά διατηρούνται στις ίδιες ακριβώς συνθήκες με τα κόκκινα και όχι στο ψυγείο. Βάλτε τα στο ψυγείο λίγο πριν τα πιείτε και μην τα αφήσετε εκεί για παραπάνω από δύο εβδομάδες.

To savoir faire θέλει να κρατάμε το ποτήρι όχι από το μπολ αλλά από το πόδι, για να μη ζεσταίνουμε το κρασί με το χέρι μας και να μην αφήνουμε αντιαισθητικές δαχτυλιές.

Πριν δοκιμάσουμε το κρασί γυρνάμε το ποτήρι κυκλικά, έτσι ώστε η επαφή του κρασιού με το οξυγόνο να προκαλέσει την εξάτμιση του αλκοόλ, μεταφέροντας έτσι τα αρώματα του κρασιού στη μύτη μας.

Από τη στιγμή που το κρασί σερβίρεται, όσο περνάει η ώρα η γεύση του βελτιώνεται. Αυτό οφείλεται οτην επαφή του με τον αέρα, δηλαδή την απελευθέρωση των αρωμάτων και του πλήρους γευστικού του δυναμικού.

Το 80% της απόλαυσης του κρασιού είναι η όσφρυση και η "μύτη". Αυτό που απογειώνει τη γεύση είναι η πολυπλοκότητα των αρωμάτων. Τα αρώματα μεταφέρονται από την εξάτμιση του αλκοόλ στις ρινικές οδούς.

Το κόκκινο κρασί αλλάζει χρώμα καθώς σιγοβράζει, από το αρχικό του ερυθρό στο μοβ.

Στο τελευταίο στάδιο αποκτά καφέ χρώμα. Το χρώμα αυτό είναι επιθυμητό, μόνο όταν ο σκοπός μας είναι να φτιάξουμε μια πλούσια σάλτσα με βαθιά αλλά ήπια γεύση. Φυσικά, εάν το παρακάνουμε, η οξύτητα θα αλλάξει σε μια πικρή γεύση και τα σάκχαρα θα καραμελώσουν. Τότε είναι καμένο!

Με το βράσιμο οι τανίνες συγκεντρώνονται και έτσι τα κρασιά με πολλές τανίνες θέλουν προσοχή στην κατσαρόλα.


Πηγές: ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 26/11/2005, Paper Magazine, σελ.68
         ΤΑ ΝΕΑ, 13/12/2002, Ορίζοντες, σελ.P26

         ΤΑ ΝΕΑ, 27/03/1999, Πανόραμα, σελ.P23

Καρτέλες

Κανένα

 

 

Γαμος

προσφορά γάμου